Rietveld Blog

In deze blog plaats ik (in principe) elke maand een bericht over het Rietveld. Dat bericht kan nieuws bevatten of  mooie recente foto’s, maar het kan ook over gebeurtenissen van vroeger gaan of een oude foto zijn die boven is komen drijven. Mocht u tips hebben, laat het mij dan weten via info@vaardorphetrietveld.nl of via Facebook. Via mijn Facebook kondig ik ook telkens aan dat er een nieuw bericht staat op deze blog.

Architect in het vaardorp

Jan Dekker, geboren in 1893, was vanaf 1925 architect en gemeenteopzichter in Hazerswoude en Zoetermeer. Als architect ontwierp hij in beide dorpen een groot aantal gebouwen die karakteristiek zijn en te herkennen als een “Dekker-pand”. Heel wat van zijn gebouwen zijn beschermd als monument. Vooral in Hazerswoude dorp ontwierp hij een groot aantal gebouwen, zoals het oude raadhuis en de noodslachtplaats, de veldwachterswoning en de algemene begraafplaats, alle aan de Gemeneweg.

Tegen de avond: de sluis in het Rietveld.

De grondige restauratie van de Hervormde kerk (1664) was zijn meesterwerk. Ook kwamen van zijn hand natuurlijk de Jan Dekkerbrug en vele vaak karakteristieke woningen, zowel in het dorp als in de buitengebieden.

Omdat hij zich ook ontwikkelde als waterbouwkundige werd hij technisch adviseur van maar liefst 19 polders in de regio en ontwierp hij verschillende sluizen.

Zo ook de Rietveldse sluis die in 1939 onder zijn ontwerp en leiding werd vernieuwd.

Ontwerp en uitvoering Rietveld 10

Ook ontwierp hij in diezelfde periode een pand in het Rietveld, te weten de boomkwekerswoning Rietveld 10 voor de fam. B.Markus.  Voor de bouw van dit huis, dat uiteindelijk 7000 gulden ging kosten, moesten alle materialen over het water. Ook als opzichter begaf Jan Dekker zich meermalen per boot naar deze locatie.

Rietveld 10 van Steef en Nina de Frankrijker; sinds 1939 is er veel veranderd. Maar in stijl: Dekker-kenmerken in bouwstijl , w.o. de luikjes bleven herkenbaar.
Schilderij van de Rietveldse molen (1944) door Jan Dekker

Het varen naar het in aanbouw zijnde pand vond Jan Dekker geen probleem. In tegendeel zelfs, hij hield van de buitengebieden.

Getuige ook het schilderij dat hij in 1944 maakte van de Rietveldse molen. Ook daar had hij nog tijd voor.

Jan Dekker was een actief, creatief en veelzijdig mens. Over zijn hem en zijn werk is door het Historisch Genootschap Zoetermeer in 2007 een boekje gemaakt.

Nieuw in het Rietveld: de Tuin van Epicurus

Om de paar jaar neemt het aantal overnachtingsmogelijkheden in het Rietveld toe. Maar vanaf april dit jaar zorgde de Tuin van Epicurus ineens voor een flinke uitbreiding met zowel een camping als enkele vakantiehuisjes. De Tuin van Epicurus is gelegen op de boomkwekerij van Frank van Tol tussen de Smitweg 40 en het Rietveld. Sara Verhoeff geeft hieraan leiding en doet dat in compagnonschap met Van Tol. Voorheen was zij werkzaam in het toerisme in Spanje, maar is nu dus voor zichzelf begonnen.

Sara Verhoeff

In de Tuin van Epicurus (een Grieks filosoof) staan rust, natuur en vrijheid centraal. Dit vertaalt zich bijvoorbeeld in de ruime opzet van de camping, de alom aanwezige natuur en de grote ontmoetingsruimte in de kas. Deze is gezellig ingericht met planten en brocante meubels, maar heeft ook een plek waar activiteiten mogelijk zijn op gebied van yoga en meditatie, sport, kunst en cultuur.

Het Tuinhuis aan het Rietveld

De camping bestaat momenteel uit 8 staanplaatsen, die deze zomer ‘boven verwachting’ waren bezet.

Hetzelfde geldt voor de twee vakantiehuisjes, waarvan er een direct aan het vaardorp is gelegen, prachtig in de natuur. De bezoekers van de camping waren volgens Sara vooral Nederlanders en meestal uit de omliggende steden; de belangstelling voor de vakantiehuisjes kwam niet zelden vanuit het buitenland. Om het bezoek aan de Tuin van Epicurus extra aantrekkelijk te maken, kunnen de bewoners beschikken over een fiets en een roeiboot. Beide zijn bij de prijs inbegrepen. Er zijn routes uitgezet en bezienswaardigheden in de omgeving zijn/ worden beschreven.

Kampeerders rond het kampvuur

De Tuin van Epicurus is nog in ontwikkeling, zo benadrukt Sara. Maar een eerste stap is gezet. Het is de bedoeling dat er nog 2 kamers (b&b’s) bijkomen voor de verhuur en wel in het woonhuis dat op het terrein is gelegen. Ook zal het aantal campingplaatsen in de toekomst nog worden uitgebreid tot een maximum van 15.

De ‘Tuin’ blijft nog even open en zeker tot eind oktober. Wie meer wil weten kan de website bezoeken: http://www.tuinvanepicurus.eu

Hooitijd

Vanouds is juli de hooimaand, althans de maand waarin de boeren hun hooi oogsten. Zo ook in vaardorp het Rietveld, waar tot een halve eeuw geleden veeboeren hun bestaan vonden. Ieder zomer weer werd het gras gemaaid en door zon en wind gedroogd totdat het hooi was en geschikt als wintervoer voor het vee. Maar dat ging niet zomaar, daar moest hard voor gewerkt worden. Maaien, keren, schudden, harken, opsteken; vaak moesten sommige van deze handelingen meermalen gedaan worden, afhankelijk van het weer. Tot in de jaren 40 ging dat alles met de hand, dus met de zeis, de herk en de hooivork. Vervolgens begon de mechanisatie waardoor machines het zware handwerk gingen verlichten. Al ging dit voor het Rietveld slechts gedeeltelijk op. Enerzijds omdat je er met zwaardere machines niet kon komen en anderzijds omdat veel weilanden verspreid lagen en vaak alleen over water bereikbaar waren. Machines konden daar sowieso niet komen. Voor de ene boerderij gold dit nog meer dan voor de andere. Hooien in het vaardorp bleef daardoor tot op het laatst een zware en arbeidsintensieve klus. Meestal werd daarbij het hele gezin ingeschakeld.

Hieronder oude foto’s van de familie Klaas Boer, Rietveld 25, tijdens hooitijd.

Deze machine heet de zwadkeerder (zwad = strook afgemaaid gras). De machine hiernaast is de harkmachine. Met beide kon je ook wiersen maken.

Als de weilanden om de boerderij heen lagen kon het hooi met paard en wagen worden binnengehaald.

Maar bij de meeste boerderijen moest het hooi vaak met de boot vanaf weilanden elders worden aangevoerd.

Mini-bieb aan het water

Na de corona-stilte van de afgelopen maanden heerst er weer een zomerse gezelligheid in het Rietveld. De roeiboten van Klein Giethoorn varen weer uit en dat geldt ook voor de rondvaartboot van ’t Woutje. De terrassen zijn weer open.            

 Langs het water is een mini-bieb verschenen. Het is een initiatief van Nop en Michèle van Rietveld 9. Bezoekers aan het Rietveld kunnen er een boek pakken om de dag er aangenaam mee te verpozen. Het boek mag mee naar huis worden genomen.                                                                              

Michèle wil het aanbod aan kinderboeken in de minibieb vergroten. Mocht u kinderboeken over hebben dan kunt u haar bellen: tel: 06-81488714

Een gewilde broedplaats

Ieder jaar weer zit een zwanenpaar te broeden op een klein eilandje achter in de tuin van Rietveld 12. Maar dit jaar was het anders. Op het moment dat zij hun nest klaar hadden en hun 7 eieren begonnen uit te broeden, kwamen er twee nieuwe zwanenstelletjes in de tuin. Een paar hield zich op bij de moestuin en een ander paar bij de voordeur. Ron en Margreet, de bewoners van Rietveld 12, hadden het vermoeden dat beide stellen ook een broedplek aan het uitzoeken waren en dat bleek te kloppen.

Margreet: “Bij de voordeur was voor ons geen optie, daarom hebben we dat derde stel weggestuurd. Bovendien werd het ook wat onrustig vanwege de gebruikelijke zwanen-buren-ruzies. Het tweede stel begon al snel aan een nest te werken in de moestuin. We hebben nog even geprobeerd hun nest iets te verplaatsen maar steeds weer werd het door de zwanen teruggeplaatst. Nadat het eerste ei op 6 april was gelegd, hebben we dat maar opgegeven. We hadden al snel door dat we tot 2 meter van de zwanen konden komen: tot zover konden wij de moestuin bij het nest gebruiken. Na een week waren er 6 eieren gelegd en kwam het vrouwtje het nest bijna niet meer af. Het mannetje was in de buurt de wacht aan het houden en lag regelmatig bij de oprit.”

Op 20 mei leek in dit nest iets te bewegen en al snel bleek dat het eerste kuiken net uit zijn ei was gekropen. Die dag en de dag erna volgden de andere kuikens. Nadat ze nog een paar dagen op het nest bleven, zien we ze nu regelmatig in het water langs de Dijkgraafweg en soms bij ons achter in het gras om wat zon te pakken en lekker even te luieren. ”

En hoe zat het met het jaarlijkse nest op het eilandje achter in de tuin? Margreet: “Begin mei was dit nest leeg – op 1 ei na die niet uitgekomen was. Niet lang daarna zagen wij dat stelletje met hun 6 jongen in het Rietveld voorbij zwemmen. Daar, voor het huis zouden ze zich vanaf die tijd meestal gaan ophouden.”

“Twee zwanenstelletjes in de tuin en twee keer 6 jongen; ik vond het prachtig om het hele proces van zo dichtbij mee te mogen meemaken,” aldus Margreet.

Artikel Landleven

In het blad Landleven van 27 maart 2020 verscheen een leuk artikel over Vaardorp het Rietveld. Het artikel gaat vooral over de periode van het boerenvaardorp. Terwijl Let Belt een rondleiding verzorgt, wordt Martien de Frankrijker geïnterviewd. Hij was in die periode veehouder en meelvaarder.

Coronacrisis

het is stil in het Rietveld

Maart 2020 – Het is stil in het Rietveld. Geen roeibotenverhuur of rondvaart, geen b&b of verhuur. Nauwelijks passerende bewoners. Het is het gevolg van de Coronacrisis. Ook de gebruikelijke planten en zadenbijeenkomst rond deze tijd ging niet door. De Rietveldse roeikampioenschappen op 24 juni zijn weliswaar nog niet afgelast, maar de kans dat deze doorgaan  is niet groot.

Zelf komen wij niet van ons eiland af, dit op advies van de arts en op aandringen van onze kinderen. Wij behoren immers tot de groepen met verhoogd risico.

Mijn buurvrouw Michele was getroffen door het virus, maar inmiddels gaat het weer goed met haar. Zij werkt aan de Toekomstvisie van onze bewonersvereniging Het Rietveld: lay-outen, foto’s plaatsen. Als de Coronacrisis voorbij is zal deze visie worden aangeboden aan de gemeente.

Met deze blog doe ik rustig aan. Niet alleen vanwege de zomer, zoals ieder jaar, maar ook vanwege de Coronacrisis, waardoor het extra rustig is en er weinig te melden is.

Vanuit de bedstee

Weer thuis in het Rietveld

Februari 2020 – Ik wil even laten weten hoe het met mij gaat. Het zal sommigen van u niet ontgaan zijn dat ik mij al een half jaar minder vaak vertoon in het openbare leven. Dit had alles te maken met mijn ziekte met de diagnose blaastumor.

Vanaf het moment van de diagnose – medio augustus 2019 – is mijn wereld op zijn kop gegaan. Wat volgde was een slopende periode van verschillende behandelingen met uiteindelijk een operatieve verwijdering van de blaas.

Sinds een weekje ben ik weer thuis in het Rietveld. Met pijn en kramp in de buik, andere ongemakken en een totaal gebrek aan energie. Gelukkig bieden de stoere meiden van Wijdezorg iedere dag de nodige ondersteuning. Zij brengen hun thuiszorg met de boot, zoals ook veel anderen dagelijks varen in dit gebied.

Mijn gezondheid gaat vooruit, al zijn de stapjes nog heel klein. In verband daarmee zal de thuiszorg over een tijdje worden afgebouwd.

De blog van deze website heb ik al die tijd bijgehouden. Dat kon ook omdat ik de stukjes meestal voorbereid. Maar na verloop van tijd hoop ik ook weer meer deel te nemen aan het openbare leven.

Brug in aanbouw

Het Rietveld 1980, waar de brug zou worden gebouwd
……….vanaf de andere kant.

Januari 2020 – In 1982 werd een brug gebouwd over het Rietveld. Zo werd ook de noordkant van de polder het Rietveld bereikbaar voor het wegverkeer. Daar was het boerenland inmiddels grotendeels verkaveld tot grondstukken voor de sierteelt.

De weg werd pas een paar jaar later doorgetrokken. Deze weg over de brug ging de Dijkgraafweg heten en eindigde in een T-splitsing op de burgemeester Ten Heuvelhofweg op 350 meter uit de vaart. Dit is een wat vreemde naam voor een polderweg, maar had ermee te maken dat de burgemeester bedankt moest worden voor zijn inzet.

De brug heeft na bijna 40 jaar nog steeds geen naam. Dat is geen probleem omdat het de enige brug is over het Rietveld. We noemen hem daarom de Rietveldse brug.

De Kerkvaart

December 2019- De Kerkvaart is een van de meest gewaardeerde stukjes van Hazerswoude. Mooie foto’s kunnen hier gemaakt worden. Natuurlijk van de waterlopen, maar ook van het vergezicht op het dorp of de Rietveldse molen. Van de vele wandelaars die dit gebied aandoen wijzen sommigen onder andere op de mooie uitzichten vanaf het Kerkvaartpad. Anderen vinden de historie van dit gebied bijzonder. Ook noemde iemand de opvallende hoogteverschillen van het waterbouwkundig kunstwerk bij de Rietveldse molen: de diepe Boterpolder, daarnaast de Kerkvaart en het Rietveld, door een sluis gescheiden, en tenslotte de Papenvaart, van alle het hoogst gelegen, waarop de molen zijn water uitstort.

Ook waren er verschillende Hazerswoudenaren die erop wezen dat je zo heerlijk kunt schaatsen op de Kerkvaart -als er ijs ligt natuurlijk. Speciaal voor hen plaats ik deze maand een prachtige winterfoto van de Kerkvaart en de Rietveldse molen. En omdat we het zo missen.