Opkomst sierteelt

Vroege boomkwekerij.

Al vanaf het begin van de vorige eeuw begonnen zich enkele boomkwekers te vestigen aan de rand van de Rietveldse polder, tegen de Voorweg aan. Als een soort uitloper van het Boskoopse boomkwekerijgebied.  En geleidelijk werd dit gebied groter. Maar rond de 2e Wereldoorlog kromp dit Rietveldse areaal weer in; er was toen immers geen vraag naar bomen. In de jaren ‘50 begon het aantal boomkwekerijen vervolgens opnieuw sterk te groeien. Enkele kwamen ook aan de Rietveldse Vaart.

Niet zelden waren het zonen van Rietveldse boeren die op deze manier in hun bestaan gingen voorzien. De sierteelt bood een steeds beter perspectief tegenover de kleine en ouderwetse boerderijen. Deze laatsten kwamen als gevolg van de schaal-vergroting in de veeteeltsector steeds meer in de knel.

Ook in de kwekerijen moest hard gewerkt worden. Aanvoer (van grond e.d) en afvoer (van bomen en struiken) gingen ook hier vaak met de schouw. En op het land waren spade, schoffel en kruiwagen de belangrijkste hulpmiddelen. Maar er kon geld worden verdiend en het nabij gelegen Boskoop bood de juiste economische infrastructuur.

De bereikbaarheid werd ook voor deze nieuwe bedrijfjes een dilemma. De druk op het gemeentebestuur om het Rietveld te ontsluiten nam in de jaren 50 dan ook nog verder toe. Uiteindelijk ging de kogel door de kerk en werd in 1964 parallel aan de Vaart de zuidelijke ontsluitingsweg aangelegd: de burgemeester Smitweg.

Vanaf toen ging het hard. De een na de andere boerderij werd gesaneerd. De weilanden werden na verkaveling boomkwekerijen. Er werden kanten geslagen, verharde paden aangelegd, loodsen neergezet en bedrijfswoningen gebouwd. En dat laatste gebeurde 20 jaar later, in 1984, ook aan de noordelijke kant van het Rietveld. Hier ging de ontsluitingsweg de burgemeester Ten Heuvelhofweg heten. Tussen de twee ontsluitingswegen werd een verbindingsweg aangelegd, de Dijkgraafweg, met een ophaalbrug over de Rietveldse Vaart.

De impact op de Rietveldse polder was enorm, haar aangezicht veranderde volkomen. Ook haar naam trouwens, het werd de Riethoornse polder door samenvoeging (1961) met de Hoornse polder. De naam Rietveld bleef voortaan voorbehouden aan de Rietveldse Vaart en de smalle strook grond erlangs.

En juist daar vielen de veranderingen mee. Doordat de twee ontsluitingswegen op ongeveer 350 meter uit de vaart waren aangelegd bleef het oorspronkelijke karakter van het vaardorp voor een belangrijk deel behouden.

Foto uit 1990, genomen vanaf de Dijkgraafweg