In het blad Landleven van 27 maart 2020 verscheen een leuk artikel over Vaardorp het Rietveld. Het artikel gaat vooral over de periode van het boerenvaardorp. Terwijl Let Belt een rondleiding verzorgt, wordt Martien de Frankrijker geïnterviewd. Hij was in die periode veehouder en meelvaarder.
Maart 2020 – Het is stil in het Rietveld. Geen roeibotenverhuur of rondvaart, geen b&b of verhuur. Nauwelijks passerende bewoners. Het is het gevolg van de Coronacrisis. Ook de gebruikelijke planten en zadenbijeenkomst rond deze tijd ging niet door. De Rietveldse roeikampioenschappen op 24 juni zijn weliswaar nog niet afgelast, maar de kans dat deze doorgaan is niet groot.
Zelf komen wij niet van ons eiland af, dit op advies van de arts en op aandringen van onze kinderen. Wij behoren immers tot de groepen met verhoogd risico.
Mijn buurvrouw Michele was getroffen door het virus, maar inmiddels gaat het weer goed met haar. Zij werkt aan de Toekomstvisie van onze bewonersvereniging Het Rietveld: lay-outen, foto’s plaatsen. Als de Coronacrisis voorbij is zal deze visie worden aangeboden aan de gemeente.
Met deze blog doe ik rustig aan. Niet alleen vanwege de zomer, zoals ieder jaar, maar ook vanwege de Coronacrisis, waardoor het extra rustig is en er weinig te melden is.
–
Februari 2020 – Ik wil even laten weten hoe het met mij gaat. Het zal sommigen van u niet ontgaan zijn dat ik mij al een half jaar minder vaak vertoon in het openbare leven. Dit had alles te maken met mijn ziekte met de diagnose blaastumor.
Vanaf het moment van de diagnose – medio augustus 2019 – is mijn wereld op zijn kop gegaan. Wat volgde was een slopende periode van verschillende behandelingen met uiteindelijk een operatieve verwijdering van de blaas.
Sinds een weekje ben ik weer thuis in het Rietveld. Met pijn en kramp in de buik, andere ongemakken en een totaal gebrek aan energie. Gelukkig bieden de stoere meiden van Wijdezorg iedere dag de nodige ondersteuning. Zij brengen hun thuiszorg met de boot, zoals ook veel anderen dagelijks varen in dit gebied.
Mijn gezondheid gaat vooruit, al zijn de stapjes nog heel klein. In verband daarmee zal de thuiszorg over een tijdje worden afgebouwd.
De blog van deze website heb ik al die tijd bijgehouden. Dat kon ook omdat ik de stukjes meestal voorbereid. Maar na verloop van tijd hoop ik ook weer meer deel te nemen aan het openbare leven.
Januari 2020 – In 1982 werd een brug gebouwd over het Rietveld. Zo werd ook de noordkant van de polder het Rietveld bereikbaar voor het wegverkeer. Daar was het boerenland inmiddels grotendeels verkaveld tot grondstukken voor de sierteelt.
De weg werd pas een paar jaar later doorgetrokken. Deze weg over de brug ging de Dijkgraafweg heten en eindigde in een T-splitsing op de burgemeester Ten Heuvelhofweg op 350 meter uit de vaart. Dit is een wat vreemde naam voor een polderweg, maar had ermee te maken dat de burgemeester bedankt moest worden voor zijn inzet.
De brug heeft na bijna 40 jaar nog steeds geen naam. Dat is geen probleem omdat het de enige brug is over het Rietveld. We noemen hem daarom de Rietveldse brug.
December 2019- De Kerkvaart is een van de meest gewaardeerde stukjes van Hazerswoude. Mooie foto’s kunnen hier gemaakt worden. Natuurlijk van de waterlopen, maar ook van het vergezicht op het dorp of de Rietveldse molen. Van de vele wandelaars die dit gebied aandoen wijzen sommigen onder andere op de mooie uitzichten vanaf het Kerkvaartpad. Anderen vinden de historie van dit gebied bijzonder. Ook noemde iemand de opvallende hoogteverschillen van het waterbouwkundig kunstwerk bij de Rietveldse molen: de diepe Boterpolder, daarnaast de Kerkvaart en het Rietveld, door een sluis gescheiden, en tenslotte de Papenvaart, van alle het hoogst gelegen, waarop de molen zijn water uitstort.
Ook waren er verschillende Hazerswoudenaren die erop wezen dat je zo heerlijk kunt schaatsen op de Kerkvaart -als er ijs ligt natuurlijk. Speciaal voor hen plaats ik deze maand een prachtige winterfoto van de Kerkvaart en de Rietveldse molen. En omdat we het zo missen.
De grondlegger van Klein Giethoorn, Han van Meurs, is er ooit mee begonnen. Maar zijn opvolger Rein van Vliet kon er ook wat van. We hebben het hier over de borden die zij maakten om het drukke bezoek aan Klein Giethoorn in goede banen te leiden. Borden met aanwijzingen en regels. Op een gegeven moment, zo’n halve eeuw geleden, hingen er zeven. Een van de bezoekers was zo onder de indruk dat hij ze fotografeerde.
Op een gegeven moment waren alle borden verdwenen. En het gekke is dat niemand weet meer wanneer dat was. En minstens zo opvallend: Er is toen geen chaos ontstaan bij Klein Giethoorn. Althans, niemand kan het zich herinneren.
